i znowu otacza mnie to wspaniałe uczucie, oblewa mnie i dusi i dławi i wkońcu zabije.
samotność to tak jakby się topić. widzisz dookoła tylu ludzi, a ty jesteś sam, nikogo nie interesujesz, nikt cię nie potrzebuje, nie pyta o zdanie, nikt nie dzwoni, nie pisze, nikogo nie obchodzisz.

wyjazd to jednak dobra myśl. tak na prawdę nikt mnie tu już nie trzyma.  równie dobrze mogę być gdziekolwiek indziej. nikogo to nie wzruszy, nikt właściwie nie zwróci na to większej uwagi.

smutno.